Teofil Kowalski

W dniu 9 listopada 2020 r. o godz. 17.30, w wieku 85 lat odszedł na zawsze Teofil Kowalski – mistrz i reprezentant Polski w boksie, a także szkoleniowiec krakowskiej „Wisły”.

Teofil Kowalski urodził się 20.12.1935 r. w Przemyślu. W 1946 r. zaczął uprawiać pięściarstwo w miejscowej „Polonii”, której barwy reprezentował do 1953 r., kiedy to przeniósł się do „Wisły” Kraków. Startując z białą gwiazdą na piersiach – godłem podwawelskiego klubu – Teofil Kowalski sięgnął po swoje największe sukcesy ringowe: dwa tytuły mistrza Polski (1958, 1961) oraz trzy brązowe medale MP (1956, 1959, 1962). Podczas finałowego pojedynku MP w Łodzi w 1958 r. pokonał Jana Szczepańskiego – późniejszego mistrza Europy (1971) i mistrza olimpijskiego (1972). Natomiast w półfinałowej strefie championatu rozegranego w 1961 r. we Wrocławiu zwyciężył Brunona Bendiga – brązowego medalistę olimpijskiego (1960) oraz wicemistrza Europy (1965). Obok znaczących wyników indywidualnych Teofil Kowalski – wraz z „Wisłą” Kraków – dwukrotnie zdobywał drużynowe mistrzostwo Polski w sezonach: 1954 r. i 1955 r. Jako reprezentant „Białej Gwiazdy” w zmaganiach pierwszoligowych stoczył 37 walk, zwyciężając 28, przy 1 remisie i 8 przegranych. Zdecydowanie największym wynikiem sportowym Teofila Kowalskiego na ringu międzynarodowym było wywalczenie brązowego medalu na Festiwalu Studentów i Młodzieży w Moskwie w 1957 r., będącego de facto akademickimi mistrzostwami świata. W drodze do podium Polak zwyciężył: Jahiba Ahmeda Inshowa (TUR) oraz Mandrianu (RUM). Z kolei w półfinale przegrał na punkty z późniejszym zwycięzcą turnieju Spinettim (ITA).Schodząc z ringu w 1968 r. Teofil Kowalski miał w swoim bilansie 412 walk, z których 372 zwyciężył, 11 zremisował i 29 przegrał. Nie zerwał jednak z boksem, szkoląc swoich następców w krakowskiej „Wiśle”.

Obok znaczących wyników sportowych nie sposób nie wspomnieć o poza ringowych osiągnięciach Teofila Kowalskiego. Jak chociażby ukończenie studiów na wydziale prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W roku 1976 zainicjował, obecnie jeden z najważniejszych turniejów międzynarodowych: „Międzynarodowy Turniej Bokserski o Złotą Rękawicę Wisły”.  Za swoje zasługi Teofil Kowalski został odznaczony m.in.: Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Polskiego Związku Bokserskiego.  Odejście Teofila Kowalskiego to wielka strata dla krakowskiego i polskiego pięściarstwa olimpijskiego.

Cześć Jego pamięci!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *